باورمان

 

 

هیچ گاه به خودتان نگویید که: «من شکست می‌خورم»، «توانایی انجام این کار را ندارم»، و یا «قابلیت انجام چنین کاری را ندارم»؛ چراکه ضمیر ناخودآگاه به سرعت آن را باور کرده و به عنوان یک حقیقت آن را می‌پذیرد.





 
چیزی که به‌طور عمیق باور داشته باشیم، برایمان به واقعیت تبدیل می‌شود. ما آنچه را می‌بینم باور نمی‌کنبم بلکه آن چیزی را می‌بینبم که پیش‌تر به‌عنوان یک باور انتخاب کرده ایم.





 
 هر روز صبح وقتی چشمان خود را باز می کنیم ، تصور کنیم که امروز آخرین روز و این لحظات ، آخرین لحظات زندگی ماست . از خود بپرسیم که اگر امروز برای من به اتمام برسد ، از آنچه تاکنون انجام داده ام راضی ام ؟ آیا کارهایی مانده که باید انجام دهم ؟ آیا شرایطی هست که مایل باشم آنها را در زندگی خود به وجود آورم ؟ یافتن پاسخ هایی مناسب و سپس زندگی بر اساس آنها پاسخ هاست که می تواند ما را از حسرت بزرگ نجات دهد و افتخار و غرور را جایگزین حقارت و پشیمانی کند و باعث شود نه گریه و غم که شادی و لبخند آخرین احساس و عملی باشد که ما در آن پایانی ترین لحظات زندگی تجربه کنیم .
 

 




 

هرگز نخواهیم توانست چیزی را که حتی فکرش را هم نمیکردیم بدست آوریم.آرزوهای ما مرز دارایی ماست.
وظیفه ما در قبال خودمان این است که تا میتوانیم مرزهایمان را گسترش دهیم.
لیاقت ما درست به همان اندازه ای است که خودمان تصور میکنیم.
 




 
ما تقریباً هر روز به یک مسیر تکراری قدم می گذاریم وگاهی هم در این مسیر به عقب بر می گردیم، ولی با یک اندیشه وتفکر نو می توانیم در خود تفاوت ایجاد نموده ونسبت به دیگران متفاوت باشیم . این فکرما است که زندگی ما را می سازد





 

زمان حال خود را با احساس گناه بابت گذشته و نگرانی برای آینده تلف نکنید؛ با این کار آرامش زمان حال را از دست می‌دهید؛ پس آنچه را قبلاً در زندگی رخ داده بپذیرید. در حال زندگی کنید و به آینده بیندیشید.





 
درستی مثل استقامت، شجاعت و تلاش، یک ارزش است. حتی بیشتر از آن، ارزشی است که ضامن همه‌ی ارزش‌های دیگر خواهد بود. درستی هر انسان به نسبت پایبندی او به عالی‌ترین ارزش‌ها سنجیده می‌شود. درستی صفتی است که سایر ارزش‌ها را در وجود شما حفظ می‌کند و باعث می‌شود زندگی‌تان را بر پایه‌ی آنها استوار کنید. درستی، زیربنای شخصیت است و ساختن شخصیت، مهم‌ترین وظیفه‌ی ماست.





/ 313 نظر / 18 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مهدیس

دنیای ما آدم معمولیا .. دنیای اتفاقای اتفاقیه !! کم پیش میاد بدونیم چی پیش میاد !! نه آویزون کسی ایم ، نه کسی آویزونمونه !! دل نمیشکنم حتی اگه بشکنن دلمونو !! ما آدم معمولیا ، دنیامون "خاصه " .. باید خاص باشی تا بفهمیمون !!

زینب

همیشه می گویی ترک کن این سیگار های لعنتی را. . . به تو قول میدهم که به زودی ترک کنم این خود لعنتی را. .

( ・_・)๓iiŞ rคงคຖi

اعتماد کردن به بعضیا تو این دنیا مثل فتح کردن قله اوِرِست با دمپایی ابری میمونه !

حميدعاملي

سلام وبلاگتون عاليه من كه خيلي پسنديدم خوشحال ميشوم بهم سربزنيد ونظر بدهيد

حميدعاملي

سلام وبلاگتون عاليه من كه خيلي پسنديدم خوشحال ميشوم بهم سربزنيد ونظر بدهيد

نفیسه

مطالبت عالیه اما کاش با یه رنگ دیگه مینوشتی اخه میدونی که رنگ قرمز خیلیلرو عصبی میکنه

موطلایی

دلم تنگ است... دلم اندازه حجم قفس تنگ است سکوت از کوچه لبریز است صدایم خیس و بارانی ست نمیدانم چرا در قلب من پاییز طولانیست ...

مارال

سلام . وبلاگ زیبایی دارین . شعر و متنهای زیبایی نوشته این . ولی چرا این همه ناامید غمگین . سعی کنید شاد باشین و زندگی رو کمی اسون تر بگیرین.همیشه شاد و پیروز باشین[گل]

شادی

دستم بوی گل میداد مرا به جرم چیدن گل محکوم کردند اما هیچ کس فکر نکرد … شاید من گلی کاشته ام ...!